Texte à méditer :  On ne doit pas couvrir son cul de diamants comme sa tête  Voltaire
 
Recherche
Recherche
Informatique
Loisirs
Visites

 496170 visiteurs

 6 visiteurs en ligne

Recherche
Recherche
Blog test - Billets des amis

Corrupted Delights


Aural & Visual Oddities For The Psychologically Impaired


The Caretaker - Everywhere At The End Of Time - Stage 4"

 "Certain memories, certain trains of thought are like the aching tooth one must always be touching just to make sure it still hurts."
- Aldous Huxley, Eyeless In Gaza - 

Everywhere At The End Of Time - Stage 4 LP
(History Always Favours The Winners - 2018)

Lire la suite Lire la suite

The Caretaker - Everywhere At The End Of Time - Stage 4"

 "Certain memories, certain trains of thought are like the aching tooth one must always be touching just to make sure it still hurts."
- Aldous Huxley, Eyeless In Gaza - 

Everywhere At The End Of Time - Stage 4 LP
(History Always Favours The Winners - 2018)

Fermer Fermer

(06/04/2018 @ 07:41)
Jeph Jerman - The Bray Harp"

 Mε απροσπελαστη τριανταχρονη δισκογραφια και με συνεχη παρουσια στο αμερικανικο υπο-underground, ειναι αξιο αποριας πως - η ακομα καλυτερα - γιατι ο Jeph Jerman (και κατα συνεπεια το προσωπικο του project, Hands To) δεν εχει την εκθεση και την αποδοχη που του αξιζει. Σταδιακα, η δουλεια του αποτραβηχτηκε απο τις λουπες και τις ηλεκτρονικες παρεμβασεις, για να αφιερωθει στα μικροφωνα επαφης και τα field recordings σε αλμπουμς που εφταναν στα ορια της ακουστικης οικολογιας. Φετος ομως στο The Bray Harp, νοσταλγει τις βιομηχανικες του ριζες, με την καυλα ενος πιτσιρικα που πρωτοπιανει λαμαρινα και τη ψυχραιμια ενος βετερανου που κραταει ισες αποστασεις απο το αντικειμενο του ποθου του.
 Σαφεστατα το πρωτο που ερχεται στο μυαλο ειναι οι New Blockaders, ισως και οι Haters του In The Shade Of Fire, ειδικα στο δευτερο μισο της πρωτης ατιτλης πλευρας. Στη δευτερη πλευρα, ο Jerman συναρμολογει εναν υποδειγματικο junk metal χαμο που τον διαδεχεται μια ξεκουρδιστη gamelan ορχηστρα για το ολοσωστο κλεισιμο μιας ολοσωστης δισκαρας.

 A heavy junk metal record with intricate arrangements and a plethora of textures. The Bray Harp is spinning constantly at Corrupted Delight's HQ, so it's already a strong contender for you know what. 

The Bray Harp LP (White Centipede Noise - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Jeph Jerman - The Bray Harp"

 Mε απροσπελαστη τριανταχρονη δισκογραφια και με συνεχη παρουσια στο αμερικανικο υπο-underground, ειναι αξιο αποριας πως - η ακομα καλυτερα - γιατι ο Jeph Jerman (και κατα συνεπεια το προσωπικο του project, Hands To) δεν εχει την εκθεση και την αποδοχη που του αξιζει. Σταδιακα, η δουλεια του αποτραβηχτηκε απο τις λουπες και τις ηλεκτρονικες παρεμβασεις, για να αφιερωθει στα μικροφωνα επαφης και τα field recordings σε αλμπουμς που εφταναν στα ορια της ακουστικης οικολογιας. Φετος ομως στο The Bray Harp, νοσταλγει τις βιομηχανικες του ριζες, με την καυλα ενος πιτσιρικα που πρωτοπιανει λαμαρινα και τη ψυχραιμια ενος βετερανου που κραταει ισες αποστασεις απο το αντικειμενο του ποθου του.
 Σαφεστατα το πρωτο που ερχεται στο μυαλο ειναι οι New Blockaders, ισως και οι Haters του In The Shade Of Fire, ειδικα στο δευτερο μισο της πρωτης ατιτλης πλευρας. Στη δευτερη πλευρα, ο Jerman συναρμολογει εναν υποδειγματικο junk metal χαμο που τον διαδεχεται μια ξεκουρδιστη gamelan ορχηστρα για το ολοσωστο κλεισιμο μιας ολοσωστης δισκαρας.

 A heavy junk metal record with intricate arrangements and a plethora of textures. The Bray Harp is spinning constantly at Corrupted Delight's HQ, so it's already a strong contender for you know what. 

The Bray Harp LP (White Centipede Noise - 2018)

Fermer Fermer

(05/04/2018 @ 15:31)
Vagina Dentata Organ - Irene's Cunt"

 "Η Ειρηνη ειναι σαν μια αψιδα πανω απο την θαλασσα. Αχ, αχ. Η Ειρηνη καλει τον εραστη της. Τον εραστη της που καυλωνει απο μακρια. Αχ, αχ. Η Ειρηνη αγωνια και σπαρταρα. Εκεινος ορθωνεται καυλωμενος σαν θεος πανω απο την αβυσσο. Αυτη κουνιεται, εκεινος την αποφευγει, αυτη κουνιεται και του δινεται. Αχ. Η οαση υποκλινεται με τις πανυψηλες τις χουρμαδιες της. Ταξιδιωτες, οι πανωφορες σας στροβιλιζονται μεσ' τη λεπτη την αμμο. Απ' το λαχανιασμα η Ειρηνη κοντευει να διαλυθει. Εκεινος την κοιταζει. Το μουνι εχει μουσκεψει καρτερωντας τ' ολοζωντανο παλουκι. Στ' απατηλα βουνα της αμμου, μια σκια ζαρκαδιου. Κολαση, ας αρχισουν οι καταραμενοι σου να μαλακιζονται, η Ειρηνη εχυσε."

 - Αποσπασμα απο "Το Μουνακι της Ειρηνης" του Λουι Αραγκον - 

 Irene's Cunt is probably the most cheerful record of all time.

Irene's Cunt CD (WSNS - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Vagina Dentata Organ - Irene's Cunt"

 "Η Ειρηνη ειναι σαν μια αψιδα πανω απο την θαλασσα. Αχ, αχ. Η Ειρηνη καλει τον εραστη της. Τον εραστη της που καυλωνει απο μακρια. Αχ, αχ. Η Ειρηνη αγωνια και σπαρταρα. Εκεινος ορθωνεται καυλωμενος σαν θεος πανω απο την αβυσσο. Αυτη κουνιεται, εκεινος την αποφευγει, αυτη κουνιεται και του δινεται. Αχ. Η οαση υποκλινεται με τις πανυψηλες τις χουρμαδιες της. Ταξιδιωτες, οι πανωφορες σας στροβιλιζονται μεσ' τη λεπτη την αμμο. Απ' το λαχανιασμα η Ειρηνη κοντευει να διαλυθει. Εκεινος την κοιταζει. Το μουνι εχει μουσκεψει καρτερωντας τ' ολοζωντανο παλουκι. Στ' απατηλα βουνα της αμμου, μια σκια ζαρκαδιου. Κολαση, ας αρχισουν οι καταραμενοι σου να μαλακιζονται, η Ειρηνη εχυσε."

 - Αποσπασμα απο "Το Μουνακι της Ειρηνης" του Λουι Αραγκον - 

 Irene's Cunt is probably the most cheerful record of all time.

Irene's Cunt CD (WSNS - 2018)

Fermer Fermer

(26/03/2018 @ 08:01)
Skin Crime - Ghosts I Have Been"

  Νεο υλικο απο τους Skin Crime, που δοκιμαζουν την τυχη τους σε αυτο που ολοι αποκαλουμε 'ηλεκτρακουστικο αυτοσχεδιασμο' αλλα δεν ξερουμε τι ακριβως σημαινει. Κατι παρεμφερες ειχε συμβει και στο ομωνυμο album τους, ομως εκει υπηρχε μια κλιμακουμενη νοσηροτητα που στο Ghosts I Have Been εχει αντικατασταθει απο μια αισθηση παραδοσης στην διαδικασια και οχι στο αποτελεσμα. Οπως και να 'χει, θα παιξει πολυ μεχρι να βγαλω ακρη.

 Patrick O'Neil and co. brought Skin Crime back to life after a long hiatus which involved two side projects, a live appearance at the Hospital Productions' 20 years festival and a huge box set that I'll buy as soon as I get my hands on a million euros. Their latest incarnation is a different kind of animal compared to their harsh noise CV, so no more Whorebutcher and Genital Modification for you guys. This time the mood is way more eerie, just like a Small Cruel Party session that went awry, with a couple hundred amplified microsounds requesting immediate headphone listening. Dig in. 

Ghosts I Have Been CD (Hospital Productions - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Skin Crime - Ghosts I Have Been"

  Νεο υλικο απο τους Skin Crime, που δοκιμαζουν την τυχη τους σε αυτο που ολοι αποκαλουμε 'ηλεκτρακουστικο αυτοσχεδιασμο' αλλα δεν ξερουμε τι ακριβως σημαινει. Κατι παρεμφερες ειχε συμβει και στο ομωνυμο album τους, ομως εκει υπηρχε μια κλιμακουμενη νοσηροτητα που στο Ghosts I Have Been εχει αντικατασταθει απο μια αισθηση παραδοσης στην διαδικασια και οχι στο αποτελεσμα. Οπως και να 'χει, θα παιξει πολυ μεχρι να βγαλω ακρη.

 Patrick O'Neil and co. brought Skin Crime back to life after a long hiatus which involved two side projects, a live appearance at the Hospital Productions' 20 years festival and a huge box set that I'll buy as soon as I get my hands on a million euros. Their latest incarnation is a different kind of animal compared to their harsh noise CV, so no more Whorebutcher and Genital Modification for you guys. This time the mood is way more eerie, just like a Small Cruel Party session that went awry, with a couple hundred amplified microsounds requesting immediate headphone listening. Dig in. 

Ghosts I Have Been CD (Hospital Productions - 2018)

Fermer Fermer

(10/03/2018 @ 08:31)
Mania - Little Pieces Of Violence"

 Ενος λεπτου σιγη στη μνημη των δισκων που δεν ακουστηκαν εγκαιρα για να σταθουν διπλα στα καλυτερα της χρονιας. 

 Keith Brewer shows us once more how shit's gets done. As always, Mania's approach is way more freeform than your average power electronics fare, yet it possesses a unique sense of composition behind all the layering of junk metal and sudden burst of anger to be shelved next to the harsh noise crowd. When the chaos is cleared, you can hear the negative space around the edges that builds tension, without a release, even when these Little Pieces Of Violence escalate to their full form. Excellent stuff. 

Little Pieces Of Violence CD (Phage Tapes - 2017)

Lire la suite Lire la suite

Mania - Little Pieces Of Violence"

 Ενος λεπτου σιγη στη μνημη των δισκων που δεν ακουστηκαν εγκαιρα για να σταθουν διπλα στα καλυτερα της χρονιας. 

 Keith Brewer shows us once more how shit's gets done. As always, Mania's approach is way more freeform than your average power electronics fare, yet it possesses a unique sense of composition behind all the layering of junk metal and sudden burst of anger to be shelved next to the harsh noise crowd. When the chaos is cleared, you can hear the negative space around the edges that builds tension, without a release, even when these Little Pieces Of Violence escalate to their full form. Excellent stuff. 

Little Pieces Of Violence CD (Phage Tapes - 2017)

Fermer Fermer

(01/03/2018 @ 09:43)
Bizarressmania - II"

"You are here for science and the comfort of our heroic soldiers. Your life as leeching parasite on the German Reich has placed you high on the list of undesirables. However, here you will be given the opportunity to be useful to the Fatherland and the honour to be of service to its glorious pursuit of its final victory. You will find that you'll be expected to show your gratitude with your complete and immediate obedience to orders. Hesitation or refusal to perform any task assigned to you will be considered a rebellious act and appropriate punishment will follow."

- taken from the film SS Camp 5: Women's Hell - 

II CD/LP (Freak Animal - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Bizarressmania - II"

"You are here for science and the comfort of our heroic soldiers. Your life as leeching parasite on the German Reich has placed you high on the list of undesirables. However, here you will be given the opportunity to be useful to the Fatherland and the honour to be of service to its glorious pursuit of its final victory. You will find that you'll be expected to show your gratitude with your complete and immediate obedience to orders. Hesitation or refusal to perform any task assigned to you will be considered a rebellious act and appropriate punishment will follow."

- taken from the film SS Camp 5: Women's Hell - 

II CD/LP (Freak Animal - 2018)

Fermer Fermer

(23/02/2018 @ 09:05)
V/A - La Contra Ola - Synth Wave And Post Punk From Spain 1980-86"

 Οσο συνεχιζονται οι εκσκαφες στα obscure 80s, τοσο η φαση θα μου θυμιζει το Τρελο Γουικεντ Στου Μπερνι. Οι εταιριες περιφερονται κουβαλωντας ενα πτωμα στους ωμους, το οποιο θα επρεπε να εχει θαφτει εδω και 30 χρονια. Ωστοσο δεν παραπονιεμαι, εχω ανακαλυψει τα οσα χαρη στις συλλογες τυπου Now That's What I Call Minimal Synth Volume Ταδε. 
 Στην περιπτωση της La Contra Ola, ξεθαβεται το DIY ρευμα της Ιβηρικης Χερσονησου, μιας σκηνης που αγνοουσα, περαν των τεραστιων Esplendor Geométrico, των Diseño Corbusier και των σαφως πιο pop, Oviformia SCI. Αναμεσα τους πεταγονται οι EBM αποπειρες των La Fura Dels Baus, το dark wave των Derribos Arias και η Pop Group-meets-Blurt-meets-ο,τι να ναι παρανοια των La T. Ομως ο πρωταγωνιστικος ρολος της συλλογης ανηκει στο γοητευτικοτατο ερασιτεχνισμο, φουλ στις σπαστες προφορες και στο ατσαλο sampling.

 An eye-opening compilation that showcases the spanish post punk scene, back at a time when the analog keyboards took over. Most of the acts deviate from their respective niche sound and they manage to strain an excess of ideas from their self-confined means. Somehow, the hummability of the tunes remain intact, even when the bands are frenetic or just plain weird. Of course the whole thing sounds dated, but that's exactly its charm.

La Contra Ola CD/2xLP (Les Disques Bongo Joe - 2018)

Lire la suite Lire la suite

V/A - La Contra Ola - Synth Wave And Post Punk From Spain 1980-86"

 Οσο συνεχιζονται οι εκσκαφες στα obscure 80s, τοσο η φαση θα μου θυμιζει το Τρελο Γουικεντ Στου Μπερνι. Οι εταιριες περιφερονται κουβαλωντας ενα πτωμα στους ωμους, το οποιο θα επρεπε να εχει θαφτει εδω και 30 χρονια. Ωστοσο δεν παραπονιεμαι, εχω ανακαλυψει τα οσα χαρη στις συλλογες τυπου Now That's What I Call Minimal Synth Volume Ταδε. 
 Στην περιπτωση της La Contra Ola, ξεθαβεται το DIY ρευμα της Ιβηρικης Χερσονησου, μιας σκηνης που αγνοουσα, περαν των τεραστιων Esplendor Geométrico, των Diseño Corbusier και των σαφως πιο pop, Oviformia SCI. Αναμεσα τους πεταγονται οι EBM αποπειρες των La Fura Dels Baus, το dark wave των Derribos Arias και η Pop Group-meets-Blurt-meets-ο,τι να ναι παρανοια των La T. Ομως ο πρωταγωνιστικος ρολος της συλλογης ανηκει στο γοητευτικοτατο ερασιτεχνισμο, φουλ στις σπαστες προφορες και στο ατσαλο sampling.

 An eye-opening compilation that showcases the spanish post punk scene, back at a time when the analog keyboards took over. Most of the acts deviate from their respective niche sound and they manage to strain an excess of ideas from their self-confined means. Somehow, the hummability of the tunes remain intact, even when the bands are frenetic or just plain weird. Of course the whole thing sounds dated, but that's exactly its charm.

La Contra Ola CD/2xLP (Les Disques Bongo Joe - 2018)

Fermer Fermer

(20/02/2018 @ 10:25)
Jean-Marc Foussat / Georgios Karamanolakis - Substunce Sans Scrupule"

 Ηλεκτρακουστικος διαλογος μεταξυ του Γαλλο-Αλγερινου Jean-Marc Foussat και του Γεωργιου Καραμανωλακη. Ο καθε καλλιτεχνης επεμβαινει στα ηχογραφηματα του αλλου, ειτε με διακριτικες παρεμβασεις απο field recordings και lower case αυτοσχεδιασμο, ειτε αντιστρεφει εντελως το τοπιο με σχεδον harsh θρασος. Αυτο ομως που εντυπωσιαζει αυτοματα στο Substunce Sans Scrupule ειναι η αισθηση πως οι εμπλεκομενοι δεν φοβουνται να λερωσουν τα χερια τους, πραγμα αδιανοητο για τις συγχρονες αποστειρωμενες musique concrete παραγωγες. Oι fans της Creel Pone, της Recollection GRM και των C.C.C.C. θα λατρεψουν.

 The esoteric world of electroacoustic composition is graced with this black slab of vinyl. Substunce Sans Scrupule may be a cerebral work, but its million twists and turns have a full hand-on approach, thanks to the extensive use of EMS Synthi. The real magic happens when the disjointed fragments gel together into a cohesive vortex that brings to mind the Forbidden Planet soundtrack, remixed by Hiroshi Hasegawa inside the legendary GRM Studio. This is a unique record which guarantees constant revisiting.

Substunce Sans Scrupule LP (Άγιος Άνθρωπος / Ηρακλής / Coherent States / More Mars / Noise-Below / Robbery Alarm - 2017)

Lire la suite Lire la suite

Jean-Marc Foussat / Georgios Karamanolakis - Substunce Sans Scrupule"

 Ηλεκτρακουστικος διαλογος μεταξυ του Γαλλο-Αλγερινου Jean-Marc Foussat και του Γεωργιου Καραμανωλακη. Ο καθε καλλιτεχνης επεμβαινει στα ηχογραφηματα του αλλου, ειτε με διακριτικες παρεμβασεις απο field recordings και lower case αυτοσχεδιασμο, ειτε αντιστρεφει εντελως το τοπιο με σχεδον harsh θρασος. Αυτο ομως που εντυπωσιαζει αυτοματα στο Substunce Sans Scrupule ειναι η αισθηση πως οι εμπλεκομενοι δεν φοβουνται να λερωσουν τα χερια τους, πραγμα αδιανοητο για τις συγχρονες αποστειρωμενες musique concrete παραγωγες. Oι fans της Creel Pone, της Recollection GRM και των C.C.C.C. θα λατρεψουν.

 The esoteric world of electroacoustic composition is graced with this black slab of vinyl. Substunce Sans Scrupule may be a cerebral work, but its million twists and turns have a full hand-on approach, thanks to the extensive use of EMS Synthi. The real magic happens when the disjointed fragments gel together into a cohesive vortex that brings to mind the Forbidden Planet soundtrack, remixed by Hiroshi Hasegawa inside the legendary GRM Studio. This is a unique record which guarantees constant revisiting.

Substunce Sans Scrupule LP (Άγιος Άνθρωπος / Ηρακλής / Coherent States / More Mars / Noise-Below / Robbery Alarm - 2017)

Fermer Fermer

(14/02/2018 @ 14:19)
Alvin Lucier - Criss Cross / Hanover"

 O oγδονταεφταχρονος Alvin Lucier αναθετει στον Stephen O' Malley και τον Oren Ambarchi την εκτελεση δυο προσφατων συνθεσεων του για ηλεκτρικη κιθαρα και ταλαντωτη. Κι οσο και αν αυτο ακουγεται θεμελιωδες η ακομα και αχρειαστο για ενα συνθετη που ασχολειται με τις ιδιοτητες του ηχου για παραπανω απο πενηντα χρονια, αξιζει αφενος να αναλογιστουμε την τοτεμικη θεση της ηλεκτρικης κιθαρας στη λαικη μουσικη και αφετερου τη σταδιακη εργαλειοποιηση της στα χερια του Chuck Berry, του Keith Rowe, του Lou Reed, του Robert Fripp, του Kevin Shields και του Dylan Carlson. Επομενως το Criss Cross / Hanover θα συνεβαινε αργα η γρηγορα. 
 Οπως φανταζεστε οι συνθεσεις ξεγυμνωνουν το εξαχορδο απο τα γνωστα χαρακτηριστικα του. Το πρωτο κομματι αποτελειται απο δυο κυκλικους, μουντους τονους που συναντιουνται περιοδικα, καπως σαν την doom εκτελεση του Adnos I-III της Eliane Radigue. Στο δευτερο ακουμε προσεκτικα, ξυπναμε απο το ληθαργο, σβηνουμε το φακελο drone απο τον υπολογιστη και στη συνεχεια σκοτωνουμε στο discogs τα albums του Eleh.

 Alvin Lucier composed Criss Cross and Hanover in 2013 and 2015 respectively, but these works could have been born at any time of the octogenarian's career. In the first composition, we watch two oscillating tones drawing patterns at glacial pace, as Stephen O' Malley and Oren Ambarchi create their own Soliloquy For Lilith. On Hanover, the duo is joined by a "big band" of some sorts, with saxes, violin, piano et al, but the results are equally minimal and delicate, offering tiny details akin to dust particles swirling in a beam of light. Heady stuff, with its balls placed right where they should be. 

Criss Cross / Hanover LP (Black Truffle - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Alvin Lucier - Criss Cross / Hanover"

 O oγδονταεφταχρονος Alvin Lucier αναθετει στον Stephen O' Malley και τον Oren Ambarchi την εκτελεση δυο προσφατων συνθεσεων του για ηλεκτρικη κιθαρα και ταλαντωτη. Κι οσο και αν αυτο ακουγεται θεμελιωδες η ακομα και αχρειαστο για ενα συνθετη που ασχολειται με τις ιδιοτητες του ηχου για παραπανω απο πενηντα χρονια, αξιζει αφενος να αναλογιστουμε την τοτεμικη θεση της ηλεκτρικης κιθαρας στη λαικη μουσικη και αφετερου τη σταδιακη εργαλειοποιηση της στα χερια του Chuck Berry, του Keith Rowe, του Lou Reed, του Robert Fripp, του Kevin Shields και του Dylan Carlson. Επομενως το Criss Cross / Hanover θα συνεβαινε αργα η γρηγορα. 
 Οπως φανταζεστε οι συνθεσεις ξεγυμνωνουν το εξαχορδο απο τα γνωστα χαρακτηριστικα του. Το πρωτο κομματι αποτελειται απο δυο κυκλικους, μουντους τονους που συναντιουνται περιοδικα, καπως σαν την doom εκτελεση του Adnos I-III της Eliane Radigue. Στο δευτερο ακουμε προσεκτικα, ξυπναμε απο το ληθαργο, σβηνουμε το φακελο drone απο τον υπολογιστη και στη συνεχεια σκοτωνουμε στο discogs τα albums του Eleh.

 Alvin Lucier composed Criss Cross and Hanover in 2013 and 2015 respectively, but these works could have been born at any time of the octogenarian's career. In the first composition, we watch two oscillating tones drawing patterns at glacial pace, as Stephen O' Malley and Oren Ambarchi create their own Soliloquy For Lilith. On Hanover, the duo is joined by a "big band" of some sorts, with saxes, violin, piano et al, but the results are equally minimal and delicate, offering tiny details akin to dust particles swirling in a beam of light. Heady stuff, with its balls placed right where they should be. 

Criss Cross / Hanover LP (Black Truffle - 2018)

Fermer Fermer

(12/02/2018 @ 14:38)
V/A - Epicurian Escapism I"

 "An extreme example of a saint who was truly zealous in the mortification of her flesh and senses is Saint Mary Magdalene de'Pazzi. 
 Born in Florence in 1566 of an aristocratic family, Caterina de'Pazzi was a religiously precocious child. At age 10 she made a vow of perpetual chastity, secretly whipped herself and wore a crown of thorns. Although her parents were unhappy with her behavior, they allowed her to enter a Carmelite convent where she chose the name of the holy harlot, Mary Magdalene. Due to the austerity of her life she soon gained a reputation for outstanding virtue. Frequently she experienced periods of 'rapture' during which she made predictions about the future. She reportedly was able to cure diseases; one procedure she followed was to lick the skin lesions of afflicted nuns, including one who was thought to have leprosy, and to suck the maggots out of skin ulcers. 
 At age 20 she declared that God had ordered her to eat only bread and water. Because of swelling in her feet she often crawled around the convent on all fours and kissed the feet of the bewildered nuns. Claiming that she was being hounded by devils, she frenetically and publicly whipped her body to chase them away and threw herself naked on thorn bushes until she was covered with blood. She burned her skin with hot wax and cajoled the novices in the convent to whip her and to step on her mouth. 
 At about age 37, emaciated and racked with coughing and pain, she took to her bed and did not leave it until she died four years later in 1607. Her painful gums were so badly infected that she could not bear to close her jaw, until her teeth fell out, one by one. Her body was covered with putrefying bed sores, but when the sisters offered to move her she warned them off for fear that by touching her body they might experience sexual desires. 
 Because of her virtuous life, her miraculous healing, her clairvoyance and the presence of a perfumed fragrance that emanated from her corpse, she was beatified by Pope Urban VIII in 1626. She was admitted to the company of the saints by Pope Clement IX, who issued a decree of canonization in 1668. A large statue of her holding a flagellant whip can be seen in her church in Florence where many people from around the world still come to pay her tribute."

(The extract is taken from the book "Bodies Under Siege: Self-Mutilation and Body Modification in Culture and Psychiatry" by Dr. Armando Favazza)

Epicurian Escapism I CD (The Epicurian / Silken Tofu - 2014)

Lire la suite Lire la suite

V/A - Epicurian Escapism I"

 "An extreme example of a saint who was truly zealous in the mortification of her flesh and senses is Saint Mary Magdalene de'Pazzi. 
 Born in Florence in 1566 of an aristocratic family, Caterina de'Pazzi was a religiously precocious child. At age 10 she made a vow of perpetual chastity, secretly whipped herself and wore a crown of thorns. Although her parents were unhappy with her behavior, they allowed her to enter a Carmelite convent where she chose the name of the holy harlot, Mary Magdalene. Due to the austerity of her life she soon gained a reputation for outstanding virtue. Frequently she experienced periods of 'rapture' during which she made predictions about the future. She reportedly was able to cure diseases; one procedure she followed was to lick the skin lesions of afflicted nuns, including one who was thought to have leprosy, and to suck the maggots out of skin ulcers. 
 At age 20 she declared that God had ordered her to eat only bread and water. Because of swelling in her feet she often crawled around the convent on all fours and kissed the feet of the bewildered nuns. Claiming that she was being hounded by devils, she frenetically and publicly whipped her body to chase them away and threw herself naked on thorn bushes until she was covered with blood. She burned her skin with hot wax and cajoled the novices in the convent to whip her and to step on her mouth. 
 At about age 37, emaciated and racked with coughing and pain, she took to her bed and did not leave it until she died four years later in 1607. Her painful gums were so badly infected that she could not bear to close her jaw, until her teeth fell out, one by one. Her body was covered with putrefying bed sores, but when the sisters offered to move her she warned them off for fear that by touching her body they might experience sexual desires. 
 Because of her virtuous life, her miraculous healing, her clairvoyance and the presence of a perfumed fragrance that emanated from her corpse, she was beatified by Pope Urban VIII in 1626. She was admitted to the company of the saints by Pope Clement IX, who issued a decree of canonization in 1668. A large statue of her holding a flagellant whip can be seen in her church in Florence where many people from around the world still come to pay her tribute."

(The extract is taken from the book "Bodies Under Siege: Self-Mutilation and Body Modification in Culture and Psychiatry" by Dr. Armando Favazza)

Epicurian Escapism I CD (The Epicurian / Silken Tofu - 2014)

Fermer Fermer

(06/02/2018 @ 10:07)
V/A - Epicurian Escapism II"

 Η συλλογη Epicurian Escapism κυκλοφορησε το 2013 με αφορμη το ομωνυμο φεστιβαλ, παρουσιαζοντας την πολυπλευρη προσεγγιση των συμμετεχοντων πανω στο συγχρονο (post) industrial. Απο τοτε οι εξελιξεις ηταν ραγδαιες και τα ονοματα ανεβοκατεβηκαν την κλιμακα δημοφιλιας, με κορυφαιο παραδειγμα τον Trepaneringsritualen που αυτη τη στιγμη που μιλαμε απολαμβανει τα σαλονια των μεγαλων εταιριων.
 Oι υπολοιποι καλλιτεχνες παρουσιαζουν αυτο που ξερουν καλυτερα, με τους Ke/Hil σε ψυχροπολεμικο mode, τον Αnemone Tube σε δυο ελλειπτικα drones χωρις τρελες εκπληξεις, Post Scriptvm σε απονερα του Grey Eminence και Dieter Müh να μεγαλουργουν στο εικοσαλεπτο Bethlehem.

 The exemplary curated second volume of the infamous Epicurian Escapism compilations showcases a diverse roster of artists that serves both as a treat for the initiated and an introduction for the newcomer. If I had to pick only one track, I would get Dieter Müh's Bethlehem, which is an glorious mindfuckery in the vein of Maeror Tri and Unveiled. Luckily I don't have to.

Epicurian Escapism II CD (The Epicurian / Silken Tofu / Peripheral - 2013)

Lire la suite Lire la suite

V/A - Epicurian Escapism II"

 Η συλλογη Epicurian Escapism κυκλοφορησε το 2013 με αφορμη το ομωνυμο φεστιβαλ, παρουσιαζοντας την πολυπλευρη προσεγγιση των συμμετεχοντων πανω στο συγχρονο (post) industrial. Απο τοτε οι εξελιξεις ηταν ραγδαιες και τα ονοματα ανεβοκατεβηκαν την κλιμακα δημοφιλιας, με κορυφαιο παραδειγμα τον Trepaneringsritualen που αυτη τη στιγμη που μιλαμε απολαμβανει τα σαλονια των μεγαλων εταιριων.
 Oι υπολοιποι καλλιτεχνες παρουσιαζουν αυτο που ξερουν καλυτερα, με τους Ke/Hil σε ψυχροπολεμικο mode, τον Αnemone Tube σε δυο ελλειπτικα drones χωρις τρελες εκπληξεις, Post Scriptvm σε απονερα του Grey Eminence και Dieter Müh να μεγαλουργουν στο εικοσαλεπτο Bethlehem.

 The exemplary curated second volume of the infamous Epicurian Escapism compilations showcases a diverse roster of artists that serves both as a treat for the initiated and an introduction for the newcomer. If I had to pick only one track, I would get Dieter Müh's Bethlehem, which is an glorious mindfuckery in the vein of Maeror Tri and Unveiled. Luckily I don't have to.

Epicurian Escapism II CD (The Epicurian / Silken Tofu / Peripheral - 2013)

Fermer Fermer

(03/02/2018 @ 14:17)
H.Ö.H - Palava Kuljettaja"

 Μυστηριωδες φινλανδικο project με αρκετες κασετες στο βιογραφικο του, τοποθετημενες μεθοδικα μεσα στην τρεχουσα δεκαετια, ετσι ωστε να διατηρηθει η ανωνυμια του. Το Palava Kuljettaja εκμεταλλευεται τη συμβιβασμενη πιστοτητα της μαγνητικης ταινιας σε σημειο που ο ακροατης δυσκολευεται να ξεχωρισει το εργο απο το μεσο, με πρωτη και κυρια αναφορα το Oxide του Chop Shop, χωρις τις μηχανορραφιες. Ενω τα εξι ατιτλα κομματια του album αποτελουνται μονο απο υποτυπωδεις λουπες και βραχεα κυματα, στο συνολο της δουλειας ενυπαρχει μια Filth & Violence συνιστωσα που αδυνατω να καταδειξω. Ισως να φταιει η τιποτενια xerox εξωφυλλαρα, μπορει και η ιδια η καταγωγη του project, ακομα και η προσφατη συλλογη στη Freak Animal. Παντως θα συνεχισω την ερευνα, με την κασετα στο auto reverse.

 Raw tape music made in the most unsophisticated way. H.Ö.H bypasses any "artistic" associations that usually plague these jams with boring concepts and goes straight into the texture of the ferric tape. Most of the time Palava Kuljettaja is drenched in shortwave signals, but the rudimentary loops and their abrupt stops are the stars of the show. In a different setting, I would be saying that the whole thing sounds like a Conet Project remix by William Burroughs, but Finns do it better anyway.  

Palava Kuljettaja CS (Self Released - 2017)

Lire la suite Lire la suite

H.Ö.H - Palava Kuljettaja"

 Μυστηριωδες φινλανδικο project με αρκετες κασετες στο βιογραφικο του, τοποθετημενες μεθοδικα μεσα στην τρεχουσα δεκαετια, ετσι ωστε να διατηρηθει η ανωνυμια του. Το Palava Kuljettaja εκμεταλλευεται τη συμβιβασμενη πιστοτητα της μαγνητικης ταινιας σε σημειο που ο ακροατης δυσκολευεται να ξεχωρισει το εργο απο το μεσο, με πρωτη και κυρια αναφορα το Oxide του Chop Shop, χωρις τις μηχανορραφιες. Ενω τα εξι ατιτλα κομματια του album αποτελουνται μονο απο υποτυπωδεις λουπες και βραχεα κυματα, στο συνολο της δουλειας ενυπαρχει μια Filth & Violence συνιστωσα που αδυνατω να καταδειξω. Ισως να φταιει η τιποτενια xerox εξωφυλλαρα, μπορει και η ιδια η καταγωγη του project, ακομα και η προσφατη συλλογη στη Freak Animal. Παντως θα συνεχισω την ερευνα, με την κασετα στο auto reverse.

 Raw tape music made in the most unsophisticated way. H.Ö.H bypasses any "artistic" associations that usually plague these jams with boring concepts and goes straight into the texture of the ferric tape. Most of the time Palava Kuljettaja is drenched in shortwave signals, but the rudimentary loops and their abrupt stops are the stars of the show. In a different setting, I would be saying that the whole thing sounds like a Conet Project remix by William Burroughs, but Finns do it better anyway.  

Palava Kuljettaja CS (Self Released - 2017)

Fermer Fermer

(31/01/2018 @ 09:53)
Alfarmania & Proiekt Hat - Flugornas Herrar"

 H προσωνυμια "Αρχοντας των Μυγων" (Flugornas Herrar) που συνοδευει τον Βελζεβουλ μεσα στους αιωνες, ετυμολογειται στη χριστιανικη περιφρονητικη παραφραση του ονοματος του μεσανατολικου θεου Βααλ. Οι Φιλισταιοι τον λατρευαν με το ονομα Βααλ-Ζεμπουμπ που σημαινε "Αρχοντας του Υψηλου Οικου". Mε το περασμα του χρονου, δαιμονοποιηθηκε στα γριμορια ως η προσωποποιηση του μιασματος, ειτε με τερατωδεις απεικονισεις και υψηλη θεση στην ιεραρχια της κολασεως, ειτε ως συνωνυμος του Σατανα.

 The follow-up of Mardrömd Dödsström is a bottomless pit of sonic gunk, a sticky unidentified substance poured inside your tape deck. Flugornas Herrar means 'The Lord Of The Flies' in swedish, so you better prepare yourself for some serious occult-ridden death industrial of the highest order. Each track bleeds into the next and you can actually hear their undercurrents beneath the murk, if you're not locked into a random tribal rhythm or a dying synth pattern that managed to escape from the thick textures. These are the outer reaches of psychedelic music, albeit an inwards-looking one.

Flugornas Herrar CS (Styggelse - 2017)

Lire la suite Lire la suite

Alfarmania & Proiekt Hat - Flugornas Herrar"

 H προσωνυμια "Αρχοντας των Μυγων" (Flugornas Herrar) που συνοδευει τον Βελζεβουλ μεσα στους αιωνες, ετυμολογειται στη χριστιανικη περιφρονητικη παραφραση του ονοματος του μεσανατολικου θεου Βααλ. Οι Φιλισταιοι τον λατρευαν με το ονομα Βααλ-Ζεμπουμπ που σημαινε "Αρχοντας του Υψηλου Οικου". Mε το περασμα του χρονου, δαιμονοποιηθηκε στα γριμορια ως η προσωποποιηση του μιασματος, ειτε με τερατωδεις απεικονισεις και υψηλη θεση στην ιεραρχια της κολασεως, ειτε ως συνωνυμος του Σατανα.

 The follow-up of Mardrömd Dödsström is a bottomless pit of sonic gunk, a sticky unidentified substance poured inside your tape deck. Flugornas Herrar means 'The Lord Of The Flies' in swedish, so you better prepare yourself for some serious occult-ridden death industrial of the highest order. Each track bleeds into the next and you can actually hear their undercurrents beneath the murk, if you're not locked into a random tribal rhythm or a dying synth pattern that managed to escape from the thick textures. These are the outer reaches of psychedelic music, albeit an inwards-looking one.

Flugornas Herrar CS (Styggelse - 2017)

Fermer Fermer

(24/01/2018 @ 10:58)
Your Pretty Face Is Going To Hell"

Tεταρτη, 24 Ιανουαριου 
Απο τις 21.00 και μετα
Στο Boiler
I took a record of pretty music,
now I'm putting it to you straight from Hell.
Ζητωκραυγες εδω

Lire la suite Lire la suite

Your Pretty Face Is Going To Hell"

Tεταρτη, 24 Ιανουαριου 
Απο τις 21.00 και μετα
Στο Boiler
I took a record of pretty music,
now I'm putting it to you straight from Hell.
Ζητωκραυγες εδω

Fermer Fermer

(22/01/2018 @ 09:52)
Grunt - Castrate The Illusionist"

 Choir Of Corpses 
If only they could have been able to grasp
what it meant to bow down in front of virtues of modern ideals
former ivory towers transformed into reeking piles of feces.

Embracing the enemies
drift and mutate into service of new religion
finding delights in the most loathsome things
furtherance of own personal hell.

Choir of corpses unable to see their own reality
that waits only few steps ahead
singing the hymns of new religions of man.

Howling with broken voices, smiling with fractured jaws
sacrifices never too great - Lure of collective martyrdom.

Castrate The Illusionist CD/LP (Freak Animal - 2018)

Lire la suite Lire la suite

Grunt - Castrate The Illusionist"

 Choir Of Corpses 
If only they could have been able to grasp
what it meant to bow down in front of virtues of modern ideals
former ivory towers transformed into reeking piles of feces.

Embracing the enemies
drift and mutate into service of new religion
finding delights in the most loathsome things
furtherance of own personal hell.

Choir of corpses unable to see their own reality
that waits only few steps ahead
singing the hymns of new religions of man.

Howling with broken voices, smiling with fractured jaws
sacrifices never too great - Lure of collective martyrdom.

Castrate The Illusionist CD/LP (Freak Animal - 2018)

Fermer Fermer

(10/01/2018 @ 10:24)
Your Pretty Face Is Going To Hell"

Πεμπτη, 21 Δεκεμβριου.
Απο τις 21.00 και μετα.
Στο Boiler.
Dance to the beat of the living dead.
Περαιτερω λεπτομερειες εδω

Lire la suite Lire la suite

Your Pretty Face Is Going To Hell"

Πεμπτη, 21 Δεκεμβριου.
Απο τις 21.00 και μετα.
Στο Boiler.
Dance to the beat of the living dead.
Περαιτερω λεπτομερειες εδω

Fermer Fermer

(19/12/2017 @ 10:06)
The 10 Achievements Of 2017"

 Αν το 2016 ηταν το Funhouse, νομοτελειακα το 2017 ηταν το Raw Power, o διδυμος κοινωνιοπαθης αδερφος, η υπερχειλιση του βοθρου, η καταργηση των οποιων κανονων, η τελευταια σταγονα σκατοσυνης. Αυτος ο υπερθετικος εφαρμοστηκε και στη μουσικη, με δεκαδες δισκαρες να σκανε απο παντου, εναντια στα γραφικα ζωα που επιμενουν στο αντιθετο. Επομενως σφιγγουμε τα δοντια για το επικειμενο Metallic KO καθως χειροκροτουμε τα παρακατω επιτευγματα. 

 You won't need any other best of list this year. This is the real shit, the perfect companion to your decline, with all the bases covered, from metal junk abuse to serotonin depleted loops, through some blood-curdling vocal acrobatics and a hefty dose of psychoactive folk music. Ladies and gentlemen, the following are the most Corrupted Delights you could find in 2017.
  1. The New Blockaders - Etudes De Rien (Coherent States)
  2. William Basinski - A Shadow In Time (Temporary Residence Ltd.)
  3. Pan Daijing - Lack (Pan)
  4. V/A - Noise War (Audio Dissection / Industrial Recollections)
  5. The Grey Wolves - Exit Strategy (Tesco Organisation)
  6. Tony Conrad - Ten Years On The Infinite Plain (Superior Viaduct)
  7. Aaron Dilloway - The Gag File (Dais)
  8. Diamanda Galás - All The Way (Intravenal Sound Operations)
  9. Stratos Bichakis - Greek Ethno Music Location Recordings (V I S)
  10. Broken English Club - The English Beach (L.I.E.S.)

    Lire la suite Lire la suite

    The 10 Achievements Of 2017"

     Αν το 2016 ηταν το Funhouse, νομοτελειακα το 2017 ηταν το Raw Power, o διδυμος κοινωνιοπαθης αδερφος, η υπερχειλιση του βοθρου, η καταργηση των οποιων κανονων, η τελευταια σταγονα σκατοσυνης. Αυτος ο υπερθετικος εφαρμοστηκε και στη μουσικη, με δεκαδες δισκαρες να σκανε απο παντου, εναντια στα γραφικα ζωα που επιμενουν στο αντιθετο. Επομενως σφιγγουμε τα δοντια για το επικειμενο Metallic KO καθως χειροκροτουμε τα παρακατω επιτευγματα. 

     You won't need any other best of list this year. This is the real shit, the perfect companion to your decline, with all the bases covered, from metal junk abuse to serotonin depleted loops, through some blood-curdling vocal acrobatics and a hefty dose of psychoactive folk music. Ladies and gentlemen, the following are the most Corrupted Delights you could find in 2017.
    1. The New Blockaders - Etudes De Rien (Coherent States)
    2. William Basinski - A Shadow In Time (Temporary Residence Ltd.)
    3. Pan Daijing - Lack (Pan)
    4. V/A - Noise War (Audio Dissection / Industrial Recollections)
    5. The Grey Wolves - Exit Strategy (Tesco Organisation)
    6. Tony Conrad - Ten Years On The Infinite Plain (Superior Viaduct)
    7. Aaron Dilloway - The Gag File (Dais)
    8. Diamanda Galás - All The Way (Intravenal Sound Operations)
    9. Stratos Bichakis - Greek Ethno Music Location Recordings (V I S)
    10. Broken English Club - The English Beach (L.I.E.S.)

      Fermer Fermer

      (12/12/2017 @ 19:42)
      Suicide - First Rehearsal Tapes"

      Suicide was never supposed to be entertainment.
      - Alan Vega - 

      First Rehearsal Tapes LP (Superior Viaduct - 2017)

      Lire la suite Lire la suite

      Suicide - First Rehearsal Tapes"

      Suicide was never supposed to be entertainment.
      - Alan Vega - 

      First Rehearsal Tapes LP (Superior Viaduct - 2017)

      Fermer Fermer

      (05/12/2017 @ 10:10)
      Incapacitants - Survival Of The Laziest"

       Καθε δισκος των Incapacitants εχει το προνομιο να θεωρειται αυτοματα ο καλυτερος δισκος τους χωρις να γινει εστω μια ακροαση, ποσο μαλλον οταν μιλαμε για τη δισκογραφικη επιστροφη του dynamic duo στην Alchemy μετα απο 10 χρονια. Οποτε η σημερινη μερα θα ξεκινησει επισημα τη στιγμη που θα πατησω play στο Survival Of The Laziest για να επιβεβαιωσω ακομα μια φορα το παραπανω συμπερασμα. 

       You can never have enough Incapacitants in your life. That's not some kind of hyperbole for the sake of it, even if Incapacitants are all about exaggeration. It is the fundamental postulate among noiseheads, at least the self-respecting ones. So, download their latest shriekfest immediately and listen to the Truth.  

      Survival Of The Laziest CD (Alchemy Records - 2017)

      Lire la suite Lire la suite

      Incapacitants - Survival Of The Laziest"

       Καθε δισκος των Incapacitants εχει το προνομιο να θεωρειται αυτοματα ο καλυτερος δισκος τους χωρις να γινει εστω μια ακροαση, ποσο μαλλον οταν μιλαμε για τη δισκογραφικη επιστροφη του dynamic duo στην Alchemy μετα απο 10 χρονια. Οποτε η σημερινη μερα θα ξεκινησει επισημα τη στιγμη που θα πατησω play στο Survival Of The Laziest για να επιβεβαιωσω ακομα μια φορα το παραπανω συμπερασμα. 

       You can never have enough Incapacitants in your life. That's not some kind of hyperbole for the sake of it, even if Incapacitants are all about exaggeration. It is the fundamental postulate among noiseheads, at least the self-respecting ones. So, download their latest shriekfest immediately and listen to the Truth.  

      Survival Of The Laziest CD (Alchemy Records - 2017)

      Fermer Fermer

      (27/11/2017 @ 09:05)
      The Grey Wolves - Exit Strategy"

       There's nothing left except the recordings. You still love us. We will always hate you. This will be the last TGW album.

      Exit Strategy CD/LP (Tesco Organisation - 2017)

      Lire la suite Lire la suite

      The Grey Wolves - Exit Strategy"

       There's nothing left except the recordings. You still love us. We will always hate you. This will be the last TGW album.

      Exit Strategy CD/LP (Tesco Organisation - 2017)

      Fermer Fermer

      (22/11/2017 @ 17:00)
      K2 - The Rust"

       Bαριεμαι απιστευτα να κατσω να γραψω το παραμικρο, οποτε θα υποκριθειτε πως διαβασατε κατι παρα πολυ πρωτοτυπο και θα ειμαστε ολοι ευχαριστημενοι.  

      When it comes to prolific artists, the question of quality over quantity inevitably arises, especially if the nature of the music is improvised. In K2's case, you can't tell if his constant output is following a pattern or he just goes berserk over his gear, but if you are anally retentive you can hear the edits and the cuts, pretty much like a Holger Czukay production on bath salts. So, is this edited material considered an improv or just an open-ended composition? And last but not least, why the hell did I choose The Rust instead of Metal Dysplasia or Molekular Terrorism?
       The answer is simplistic and bypasses any logical argument, so spare your ifs and buts. I chose The Rust because it slays. You can't ignore it  by any means, due to its shrill mastering that goes straight into the forbidden Pulse Demon territory, instigating one of the most vivid examples of antagonism between the artist and his audience. It's safe to say that you'll spend hours counting the numerous edits, as well as trying to figure out how the fuck is this record out of the canonical status that it rightly deserves.

      The Rust CD (Kinky Musik Institute - 1996)

      Lire la suite Lire la suite

      K2 - The Rust"

       Bαριεμαι απιστευτα να κατσω να γραψω το παραμικρο, οποτε θα υποκριθειτε πως διαβασατε κατι παρα πολυ πρωτοτυπο και θα ειμαστε ολοι ευχαριστημενοι.  

      When it comes to prolific artists, the question of quality over quantity inevitably arises, especially if the nature of the music is improvised. In K2's case, you can't tell if his constant output is following a pattern or he just goes berserk over his gear, but if you are anally retentive you can hear the edits and the cuts, pretty much like a Holger Czukay production on bath salts. So, is this edited material considered an improv or just an open-ended composition? And last but not least, why the hell did I choose The Rust instead of Metal Dysplasia or Molekular Terrorism?
       The answer is simplistic and bypasses any logical argument, so spare your ifs and buts. I chose The Rust because it slays. You can't ignore it  by any means, due to its shrill mastering that goes straight into the forbidden Pulse Demon territory, instigating one of the most vivid examples of antagonism between the artist and his audience. It's safe to say that you'll spend hours counting the numerous edits, as well as trying to figure out how the fuck is this record out of the canonical status that it rightly deserves.

      The Rust CD (Kinky Musik Institute - 1996)

      Fermer Fermer

      (13/11/2017 @ 17:31)
      Heinz Hopf - Gothenburg"

       Με το που ανοιξεις το λιτο αλλα κομψοτατο digifile του Gothenburg, σε καλωσοριζει ενα τεραστιο PURE HARSH NOISE για να ξεκαθαριστουν οι οποιες αμφιβολιες για το περιεχομενο του. Οι Dan Johansson (Sewer Election) και Matthias Andersson (Arv & Miljö) βγαζουν απωθημενα που δεν επιτρεπονται στα προσωπικα τους project.
       Tο ντουετο προσκυναει τα εικονισματα των ηρωων του, οποτε το ξυλο πεφτει μεταξυ Mother Savage Noise Productions, Incapacitants και Lasse Marhaug / Jazkamer / Testicle Hazard, οποτε μη διανοηθειτε να το χασετε αν θελετε να ειστε ευπροσδεκτοι εδω μεσα.

      Y.Γ. Εδω πρεπει να ευχαριστησω δημοσια τον Νικολα Genital Grinder για το δωρο του!

       Heinz Hopf blast their way with a full frontal assault of pedal abuse with a heavy physical presence. When they don't go for an impeccable Mother Savage Noise Productions sound, they pay respects to the almighty Incapacitants summoning a huge wall of squelching feedback or they confront Lasse Marhaug in his own game with a beefed-up barrage of sound. It's been a while since I put myself in front of a harsh noise record and this one removed the gunk out of my system like a palate cleanser. So good.

      Gothenburg CD (Triangle / Outcry Records / Random Monster - 2013)

      Lire la suite Lire la suite

      Heinz Hopf - Gothenburg"

       Με το που ανοιξεις το λιτο αλλα κομψοτατο digifile του Gothenburg, σε καλωσοριζει ενα τεραστιο PURE HARSH NOISE για να ξεκαθαριστουν οι οποιες αμφιβολιες για το περιεχομενο του. Οι Dan Johansson (Sewer Election) και Matthias Andersson (Arv & Miljö) βγαζουν απωθημενα που δεν επιτρεπονται στα προσωπικα τους project.
       Tο ντουετο προσκυναει τα εικονισματα των ηρωων του, οποτε το ξυλο πεφτει μεταξυ Mother Savage Noise Productions, Incapacitants και Lasse Marhaug / Jazkamer / Testicle Hazard, οποτε μη διανοηθειτε να το χασετε αν θελετε να ειστε ευπροσδεκτοι εδω μεσα.

      Y.Γ. Εδω πρεπει να ευχαριστησω δημοσια τον Νικολα Genital Grinder για το δωρο του!

       Heinz Hopf blast their way with a full frontal assault of pedal abuse with a heavy physical presence. When they don't go for an impeccable Mother Savage Noise Productions sound, they pay respects to the almighty Incapacitants summoning a huge wall of squelching feedback or they confront Lasse Marhaug in his own game with a beefed-up barrage of sound. It's been a while since I put myself in front of a harsh noise record and this one removed the gunk out of my system like a palate cleanser. So good.

      Gothenburg CD (Triangle / Outcry Records / Random Monster - 2013)

      Fermer Fermer

      (04/11/2017 @ 09:11)
      Oneohtrix Point Never - Good Time O.S.T."

       To τυρι που σκεπασε με την παροδο του χρονου ιδιωματα οπως το new age, το prog, την pop των 80ς, την italo disco και τα cult soundtracks εχει αρχισει να λιωνει. Απο τη μια η κουλτουρα των επανεκδοσεων που ξεθαψε ο,τι εχει πανω απο 100 views στο youtube και απο την αλλη η μετα-ειρωνικη προσεγγιση της νεοτερης γενιας καλλιτεχνων σε οτιδηποτε "αντικουλ", αποδομησε την εννοια του guilty pleasure. Ποτε δεν πιστευα σ' αυτες τις μαλακιες, εχουμε ηδη πολλους λογους να αυτομαστιγωνομαστε, ας μην το κανουμε και για τη μουσικη.
       Γι' αυτο αλλωστε συμπαθησα τον Daniel Lopatin απ' την αρχη της καριερας του. Η αγαπη του για τον (εξωραισμενο μεσω internet) πολιτισμικο πατο ειναι ειλικρινης, εκτος και αν δεν καταφερα να διακρινω το μειδιαμα του πισω απο το Rifts και το Returnal. Ομως, ακομα και να υπηρχε, στο Good Time εχει εξαφανιστει.
       Το album προφανως χρησιμοποιει κωδικες των soundtracks των 80ς και των 90ς, που πλεον θεωρουνται τα αποσυναγωγα παιδια της κινηματογραφικης μουσικης. Αλλα ακομα και τα ενοχλητικα samples απο τους διαλογους της ταινιας, καταλαμβανουν στρατηγικο χωρο στα ανεβοκατεβασματα της αφηγησης του Oneohtrix Point Never, που κινειται μεταξυ Aνω Midnight Express και Κατω Escape From New York. Παρ' ολα αυτα, συνεργαστηκε με τον Iggy Pop στο πανεμορφο The Pure And The Damned, κερδισε το βραβειο μουσικης επενδυσης στις Καννες και εβαλε τη μουρη του Robert Pattinson σ' αυτο το blog. Τι αλλο πια.

      I've always liked Daniel Lopatin's music since Day 1 and I followed him through his peaks and valleys, be it the watery synths of his earlier experiments, the digital sterilization of Returnal, even the preset mash-up of R Plus Seven, which was annoying in a charming way, but I didn't expect something like Good Time.
       As far as I know, the movie is an indie crime drama, which explains why the director picked Lopatin for the scoring. Oneohtrix Point Never's music was always full of cinematic snippets, slowed down beyond recognition. Now, in his most ambitious record so far, everything is where is supposed to be in a hi-fi manner, without losing face to his oldtime fans. He removed his usual tongue-in-cheek moments - his quirks if you will - by letting moody sequencers take the lead. He even transformed himself, from a casual synth dude into a winner of the Cannes soundtrack awards.

      Good Time CD/2xLP (Warp - 2017)

      Lire la suite Lire la suite

      Oneohtrix Point Never - Good Time O.S.T."

       To τυρι που σκεπασε με την παροδο του χρονου ιδιωματα οπως το new age, το prog, την pop των 80ς, την italo disco και τα cult soundtracks εχει αρχισει να λιωνει. Απο τη μια η κουλτουρα των επανεκδοσεων που ξεθαψε ο,τι εχει πανω απο 100 views στο youtube και απο την αλλη η μετα-ειρωνικη προσεγγιση της νεοτερης γενιας καλλιτεχνων σε οτιδηποτε "αντικουλ", αποδομησε την εννοια του guilty pleasure. Ποτε δεν πιστευα σ' αυτες τις μαλακιες, εχουμε ηδη πολλους λογους να αυτομαστιγωνομαστε, ας μην το κανουμε και για τη μουσικη.
       Γι' αυτο αλλωστε συμπαθησα τον Daniel Lopatin απ' την αρχη της καριερας του. Η αγαπη του για τον (εξωραισμενο μεσω internet) πολιτισμικο πατο ειναι ειλικρινης, εκτος και αν δεν καταφερα να διακρινω το μειδιαμα του πισω απο το Rifts και το Returnal. Ομως, ακομα και να υπηρχε, στο Good Time εχει εξαφανιστει.
       Το album προφανως χρησιμοποιει κωδικες των soundtracks των 80ς και των 90ς, που πλεον θεωρουνται τα αποσυναγωγα παιδια της κινηματογραφικης μουσικης. Αλλα ακομα και τα ενοχλητικα samples απο τους διαλογους της ταινιας, καταλαμβανουν στρατηγικο χωρο στα ανεβοκατεβασματα της αφηγησης του Oneohtrix Point Never, που κινειται μεταξυ Aνω Midnight Express και Κατω Escape From New York. Παρ' ολα αυτα, συνεργαστηκε με τον Iggy Pop στο πανεμορφο The Pure And The Damned, κερδισε το βραβειο μουσικης επενδυσης στις Καννες και εβαλε τη μουρη του Robert Pattinson σ' αυτο το blog. Τι αλλο πια.

      I've always liked Daniel Lopatin's music since Day 1 and I followed him through his peaks and valleys, be it the watery synths of his earlier experiments, the digital sterilization of Returnal, even the preset mash-up of R Plus Seven, which was annoying in a charming way, but I didn't expect something like Good Time.
       As far as I know, the movie is an indie crime drama, which explains why the director picked Lopatin for the scoring. Oneohtrix Point Never's music was always full of cinematic snippets, slowed down beyond recognition. Now, in his most ambitious record so far, everything is where is supposed to be in a hi-fi manner, without losing face to his oldtime fans. He removed his usual tongue-in-cheek moments - his quirks if you will - by letting moody sequencers take the lead. He even transformed himself, from a casual synth dude into a winner of the Cannes soundtrack awards.

      Good Time CD/2xLP (Warp - 2017)

      Fermer Fermer

      (30/10/2017 @ 08:42)
      Phase Fatale - Redeemer"

       Aγχος.

       A few years back, electronic music was looking straight into the future for inspiration. Now, the current producers are gazing back to the past, even though it's projected through the lens of a random tumblr account. In the case of Phase Fatale - the nom de plume of Hayden Payne - the blurred relics and artifacts are the industrial electronics and leather-clad EBM of the mid-to-late 80s.
       Redeemer sounds like a panic attack. The rigid programming makes you move involuntarily, but despite the awkwardness caused by your random tics, you think you look like a badass. You don't. But at least you're enjoying something that has the seal of approval from Corrupted Delights. 

      Redeemer CD/LP (Hospital Productions - 2017)

      Lire la suite Lire la suite

      Phase Fatale - Redeemer"

       Aγχος.

       A few years back, electronic music was looking straight into the future for inspiration. Now, the current producers are gazing back to the past, even though it's projected through the lens of a random tumblr account. In the case of Phase Fatale - the nom de plume of Hayden Payne - the blurred relics and artifacts are the industrial electronics and leather-clad EBM of the mid-to-late 80s.
       Redeemer sounds like a panic attack. The rigid programming makes you move involuntarily, but despite the awkwardness caused by your random tics, you think you look like a badass. You don't. But at least you're enjoying something that has the seal of approval from Corrupted Delights. 

      Redeemer CD/LP (Hospital Productions - 2017)

      Fermer Fermer

      (28/10/2017 @ 09:06)
      Your Pretty Face Is Going To Hell"

      Tεταρτη, 25 Οκτωβριου.
      Απο τις 21.00 και μετα.
      Στο Boiler.
      Very Little Fun.
      Παρουσιες και απουσιες εδω.

      Lire la suite Lire la suite

      Your Pretty Face Is Going To Hell"

      Tεταρτη, 25 Οκτωβριου.
      Απο τις 21.00 και μετα.
      Στο Boiler.
      Very Little Fun.
      Παρουσιες και απουσιες εδω.

      Fermer Fermer

      (22/10/2017 @ 10:06)

      Dernière mise à jour : 22/04/2018 @ 00:09

      Rubriques

      Déplier Fermer générale

      Derniers billets
      04/02/2011 @ 21:10
      Pourquoi cette page ? ...
      Archives
      03-2018 Avril 2018
      L M M J V S D
                  01
      02 03 04 05 06 07 08
      09 10 11 12 13 14 15
      16 17 18 19 20 21 22
      23 24 25 26 27 28 29
      30            
      Billets des amis